Skip to main content

"சிங்கிள்" ஓட்டுக்காரர்களும்.. சில பல வரலாறுகளும்!


ஒரே ஒரு ஓட்டு வாங்கி விட்டார் என்ற அவச் சொல்லுக்கு பாஜக வேட்பாளர் கார்த்திக் உரித்தாகியுள்ளார் என்றாலும் ஒரே ஒரு ஓட்டு வரலாற்றைப் புரட்டிப் போட்ட சம்பவங்கள் நிறையவே காணக் கிடைக்கின்றன.

"ஒரு ஓட்டு வரலாறு" என்று வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்த்தால் பல சுவாரஸ்யங்களில் போய் நாம் மோதி நிற்கலாம்... அடல் பிகாரி வாஜ்பாய் ஒரே ஒரு ஓட்டில்தான் தனது ஆட்சியை இழந்தார்.  அது 1999ம் ஆண்டு, ஏப்ரல் 17ம் தேதி.

ஜெயலலிதா காலை வாரி விட்டார்.. மாயாவதி கடைசி நேரத்தில் பல்டி அடிக்கிறார்.. லோக்சபாவில் நம்பிக்கை இல்லாத் தீர்மானம் மீதான விவாதம் அனல் பறக்கிறது... கையைப் பிசைந்தபடி மேஜிக் நடக்குமா என்ற எதிர்பார்ப்பில் காத்திருக்கிறது பாஜக.. ஆனால் மாயாவதி எழுந்து பேசத் தொடங்கிய அடுத்த சில விநாடிகளிலேயே தெரிந்து விடுகிறது.. பாஜக அரசு கவிழப் போவது உறுதி என்று... ஒரே ஒரு ஓட்டில் வீழ்ந்தது பாஜக அரசு... இந்திய நாடாளுமன்றம் அது போல ஒரு சம்பவத்தை, தீர்ப்பை கண்டதில்லை. 

ஆனால் துயரம் தொடர் கதையாகவில்லை.. சில மாதங்களில் நடந்த லோக்சபா தேர்தலில் மீண்டும் வாஜ்பாய் வெற்றி பெற்றார்.. இதில்  விசேஷம் என்னவென்றால் அதிமுகவுடன் சேர்ந்து ஆட்சியைப் பறி கொடுத்த பாஜக, இந்த இடைத் தேர்தலில் திமுகவுடன் கை கோர்த்து லாபத்தை அறுவடை செய்தது. இந்த வாஜ்பாய் ஆட்சிதான் இன்று வரை பாஜகவுக்கு நல்ல அடையாளத்தைக் கொடுத்து வருகிறது.

ராஜஸ்தானில் 2008ம் ஆண்டு சட்டசபைத் தேர்தலில் இதேபோல ஒரு கூத்து நடந்தது. முதல்வராவார் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட சிபி ஜோஷி பரிதாபமாகத் தோல்வியைத் தழுவினார். எத்தனை ஓட்டுக்களில் தெரியுமா.. ஜஸ்ட் ஒரே ஒரு ஓட்டில். அவரை தோற்கடித்தவர் கல்யாண் சிங் செளஹான். ஜோஷிக்கு கிடைத்த வாக்குகள் 62,215, கல்யாண் சிங்குக்குக் கிடைத்த வாக்குகள் 62,216. என்ன கொடுமை என்றால் இந்தத் தேர்தலில் ஜோஷியின் அம்மா, மனைவி, டிரைவர் ஆகியோர் ஓட்டுப் போடவில்லை. போட்டிருந்தால் ஜோஷி வென்றிருப்பார்.. முதல்வர் பதவியும் கிடைத்திருக்கலாம்.

இதேபோன்ற ஒரு கொடுமை 2004 கர்நாடக சட்டசபைத் தேர்தலில் கிருஷ்ணமூர்த்திக்கும் நடந்தது. மதச்சார்பற்ற ஜனதாதளம் கட்சியைச் சேர்ந்த கிருஷ்ணமூர்த்தி சட்டசபைத் தேர்தலில் 40,751 வாக்குகள் பெற்றார். அவரை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட துருவநாராயணன் 40,752 வாக்குகள் பெற்று வெற்றி பெற்றார். கர்நாடக அரசியல் வரலாற்றிலேயே ஒரே ஒரு ஓட்டில் தோற்ற முதல் அரசியல் தலைவர் கிருஷ்ணமூர்த்திதான். என்ன விசேஷம்னா.. கிருஷ்ணமூர்த்தி போட்டியிட்ட தொகுதியில்தான் அவரது டிரைவருக்கும் ஓட்டு இருக்கிறது. ஆனால் அவர் தேர்தலில் வாக்களிக்கவே இல்லை!

உள்ளூர் ஆட்டக்காரர்கள்தான் இப்படி என்றால் வெளிநாட்டிலும் இதுபோன்ற காமெடிகளை நிறையவே  பார்த்திருக்கிறது. ஜான்ஸிபார் நாட்டில் 1961ம் ஆண்டு நடந்த பொதுத் தேர்தலில் ஆப்ரோ ஸிராஜி என்ற கட்சி 1538 ஓட்டுக்களைப் பெற்று வெற்றி பெற்றது. அதை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட ஜான்ஸிபார் தேசியவாத கட்சிக்கு 1537 ஓட்டுக்களே கிடைத்தன. அதாவது ஒரு ஓட்டு வித்தியாசத்தில் அக்கட்சி வென்றது. 

ஒரு ஓட்டுதான்.. ஆனால் அதன் வலிமை.. நாம் நினைப்பதை விட அதிகம் என்பதை இந்த தேர்தல்கள் நமக்கு சுட்டிக் காட்டுகின்றன... ஸோ, "சிங்கிள்"தானே என்று யாரும் சாதாரணமாக நினைத்து விட வேண்டாம்.. அதில்தான் வரலாறு புதைந்திருக்கும்.. உண்மையில் பல நூறு வாக்குகளை வாங்கி தோற்றவர்களை விட கார்த்திக் போன்ற சிங்கிள் ஓட்டுக்காரர்களைதான் வரலாறு அதிகம் நினைவுபடுத்தும்!

Comments

Popular posts from this blog

எனது அடையாளம் எனது கைகளில்!

 எனது அடையாளம்  எனது கைகளில்! பிறர் செதுக்கிய சிலையல்ல நான் வலிகள் சுமந்து வழிகள் கடந்து நானே செதுக்கிக் கொள்ளும் சுயரூபம்! - யார் இட்ட கோடுகளும் என் எல்லைகளைத் தீர்மானிப்பதில்லை. ஊர் சொன்ன சொல்லுக்குள் என் உலகம் அடங்குவதில்லை. விழுந்த இடங்களே என் வெற்றியின் அஸ்திவாரம்! எழுந்த வேகமே என் சிறகுகளின் அடையாளம்! நேற்றைய தழும்புகள் இன்றைய பாடங்கள்... நாளை நான் யார் என்பதை நானே தீர்மானிப்பேன்!  என் வானம், என் சிறகு, என் பயணம், என் அடையாளம்! சுயபுத்திச் சூரியனில்  சுடர்விடும் தனித்தீ! கூட்டம் சொல்வது பாதையல்ல! நிழல்கள் தருவது வாழ்வல்ல! எரிக்கும் நெருப்பிலும்  எனக்கான சிம்மாசனத்தை  நானே செதுக்குவேன்!

முருகேசன் சார்..!

விக்கிபீடியாக்கள், சேட்(ஜிபிடி)டன்கள், ஜெமினி(கணேசன்கள்) வருவதற்கு முன்பு, நடமாடி வந்த ஒரு டிஜிட்டல் மூளைக்காரர். எந்த விவரம் கேட்டாலும் கண்ணை மூடி சில நொடி யோசித்து, கண்ணைத் திறக்காமலேயே கடகடவென அவரது வாய் உதிர்க்கும் தகவல்களைக் கேட்டு பயந்து போயிருக்கிறேன். "என்ன சுதா சாப்பிட்டீங்களா.. சோறு முக்கியம்.. சாப்பிடாம வேலை பார்க்காதீங்க.. ஏன்னா வேலையை ஆரம்பிச்சுட்டா சாப்பிட டைம் இருக்காது".. என்று அவருக்கே உரிய பாணியில் சிரித்தபடி கேட்டது இப்போதும் மலர்ந்த நினைவாக இருக்கிறது.. ஆனால் அவர் ஒழுங்காக சாப்பிட மாட்டார். வேலை வேலை வேலை.. இதைத் தவிர வேறு எதையுமே அறியாதவர் அவர்.  தனது வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியை சென்னையில் உள்ள சேவல் பண்ணையிலேயே (மேன்சன்) கழித்தவர். எனது ஆரம்ப கால பத்திரிகையாளர் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத மனிதர்களில் இவரும் ஒருவர். மாலைமுரசு அலுவலகத்தில் ஒரு வருடம் மட்டுமே பணியாற்றிய போதிலும் கூட இவர் ஏற்படுத்திய தாக்கம் இதோ இப்போது இந்த அஞ்சலியை எழுதும் வரையிலு்ம் கூட வீரியத்துடன் உலவிக் கொண்டுள்ளது. மெஷின்களிடம் வேலையைக் கொடுத்து விட்டு மூளையை தூக்கி மூலையில் போட்டு விட...

"தைரியம்தான் சார் என்னோட பலமே..".. உலாப் போகும் உணர்வுகள் (15)

ஒரு நீண்ட மருத்துவமனை வாசம். இதுவரை அனுபவித்திராத உணர்வுகள்.. இதுவரை கண்டிராத அனுபவங்கள். ஒரு சாதாரண நபராக இல்லாமல், எனது அனுபவங்களை நான் எல்லோருக்கும் பதிவு செய்ய முக்கியக் காரணம்.. சில விஷயங்களைச் சொல்லத்தான். அரசு மருத்துவமனைகள் மீது பலருக்கும் இன்னும் நம்பிக்கை இல்லை, பயம் இருக்கிறது. ஆனால் அத்தனையையும் பொய் என்று சொல்ல வைத்து விட்டது எனது இந்த மருத்துவமனை அனுபவம். மருந்து வாசனையே இல்லாத அரசு மருத்துவமனையை இப்போதுதான் பார்க்கிறேன். அத்தனை சுத்தம். அருமையான டாக்டர்கள்.. பரிவு காட்டும் செவிலியர்கள்.. தேவையில்லாமல் மருந்துகளைப் போட்டு கஷ்டப்படுத்துவதில்லை. தேவையில்லாமல் எந்த விஷயத்தையும் செய்வதில்லை. எல்லாவற்றிலும் நிதானம், பக்குவம் காட்டுகிறார்கள். . பல விஷயங்களை மனது அசை போட்டுப் பார்க்க இந்த அனுபவம் உதவியது. அனுபவங்கள்தான் நமக்கு ஆசான். அனுபவம் பெறாத மனிதன் என்னைப் பொறுத்தவரை அரை மனிதன்தான். நல்லதோ கெட்டதோ எதையும் உணர்ந்து தெளிந்தால்தான் ஒருவருக்கு முழுமை கிடைக்கும். எந்த அனுபவமாக இருந்தாலும் அதிலிருந்து பாடம் கற்பதும் கற்ற பாடத்திலிருந்து நம்மைத் சரி செய்து கொள்வதும்  மிக முக்...