Skip to main content

இதோ.. இன்னொரு ராதிகா வந்து விட்டார்.. உடன் பிறப்பே!


உடன் பிறப்பே.. சசிக்குமார், சமுத்திரக்கனி, ஜோதிகா என பெரிய தலைகள் நடித்து வெளியாகியுள்ள படம். அருமையான குடும்பப் படம்.. குடும்பங்களுக்குள் நடக்கும் சலசலப்புகள், மனக்கசப்புகள்.. அதிலிருந்து மீண்டு மீண்டும் இணையும் குடும்பங்கள்.. என வழக்கமான பார்முலா. ஆனால் வித்தியாசமாக சொல்லியுள்ளனர்.

படம் முழுக்க வசனங்கள் நிறைய.. பார்த்துப் பார்த்து நிதானமாகத்தான் பேசுகிறார்கள். ஆனாலும் ஒரு நாடகத்தன்மை அதில் மிளிர்வதை தடுக்க முடியவில்லை, தவிர்க்க முடியவில்லை. ஹீரோயின் ஓரியன்டட் படம்.. ஜோதிகா மீது நிறைய பாரத்தை ஏற்றியுள்ளனர். முடிந்தவரை சமாளித்து கரையேறியுள்ளார்.

அதேசமயம், நடிப்பில் பல படி மெருகேறியுள்ளார் ஜோதிகா. நகரத்து கேரக்டர்களில் பார்த்துப் பழகிய கண்களுக்கு ஜோதிகாவின் இந்த கிராமத்து அவதாரம் வித்தியாசமாகத்தான் இருக்கும்.  ஆனால்,  கிழக்குச் சீமையிலே எப்படி ராதிகாவுக்கு பெரிய பெயரை வாங்கிக் கொடுத்ததோ அதே போல இந்த உடன் பிறப்பே ஜோதிகாவுக்கு பெயர் வாங்கித் தரும். நடிப்பிலும் கூட பல இடங்களில் ராதிகாவின் சாயலை வெளிப்படுத்துகிறார் ஜோதிகா.

சசிக்குமார் அமைதியாக அசத்தியுள்ளார். வழக்கமான சசிக்குமார் படங்களுக்கே உரிய எந்த முத்திரையும் இதில் இல்லை. அதுவே இந்த கேரக்டருக்கு புது வண்ணம் கொடுத்துள்ளது. ரொம்ப இயல்பான நடிப்பு. அவரது கேரக்டருக்கு என்ன தேவையோ அதை மட்டும் அழகாக செய்துள்ளார். வசனத்தையும் கூட இயல்பாக பேசி நடித்துள்ளார். மிகையில்லாத நடிப்பு.. நிச்சயம் அவரது கெரியரில் இது நல்ல படம் என்று சசிக்குமார் காலரைத் தூக்கி விட்டுக் கொள்ளலாம். மச்சான்களுக்கு இடையிலான முறுக்கை ரொம்ப அழகாக காட்டியுள்ளனர் சமுத்திரக்கனியும், சசிக்குமாரும். இருவரும் இணைந்து நடித்த பல முந்தைய படங்களை ஒப்பிடுகையில் இதில் பல படி உயரப் போயுள்ளனர்.

சமுத்திரக்கனி நடிப்பு அருமை.. அலட்டிக் கொள்ளாமல் நடித்துள்ளார். இயல்புத்தன்மை வழக்கத்தை விட அதிகமாகவே இருக்கிறது. நல்ல நடிப்பு.  சண்டியராக இருப்பதை விட சட்டத்துக்கு உட்பட்டு நடப்பதே நல்லது என்ற சாத்வீக கருத்தை வலியுறுத்தும் நிதானப் போராளியாக இதில் வருகிறார். மிகப் பக்குவமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார் சமுத்திரக்கனி.

சசிக்குமாரும் சரி, சமுத்திரக்கனியும் சரி இருவரும் தத்தமது நிலைப்பாடுகளில் உறுதியாக உள்ளனர். சமுத்திரக்கனி சண்டை சச்சரவு வேண்டாம் என்கிறார், ஆனால் தட்டிக் கேட்க வேண்டியதை தட்டிக் கேட்டுதான் ஆக வேண்டும் என்று நியாயம் கற்பிக்கிறார் சசிக்குமார்.. இருவரும் ஒருவரிடம் ஒருவர் தோற்றுப் போய் விடக் கூடாது என்று மனசு நிறைய பாரத்துடன் துடிக்கும் ஜோதிகா.. மிக மெல்லிய இழைதான்.. தவறினால் சொதப்பி விடும்.. ஆனால் இந்த குடும்பச் சிக்கலை மிக நுனுக்கமாக கையாண்டு அழகாக முடித்துள்ளார் இயக்குநர்  சரவணன். 

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு நல்லதொரு கேரக்டரில் வருகிறார் சூரி. லயித்துப் போய் ரசிக்க வைத்திருக்கிறார். வசனங்களில் கலக்கியுள்ளார். "நீங்க சாதிகள் இல்லையடி பாப்பான்னு சொல்லித் தர்றீங்க.. அவரு, சாதிகள் இல்லை - அடி- பாப்பான்னு சொல்லித் தர்றாரு" என்ற வசனம் சபாஷ் போட வைக்கிறது.

சின்ன காட்சியில் வரும் தீபா, பேசும் வசனம்.. பல குடும்பங்களுக்கு நல்ல அட்வைஸ்.. ஒரு பக்க அளவில் கூட இல்லாத வசனம் பேசி நடித்திருந்தாலும், அழுத்தம் திருத்தமாக மனதில் நிற்கிறார்.

சமூகத்திற்கும்,  குடும்பத்திற்கும் தேவையான கருத்துக்களை நிறையவே கொடுத்துள்ளனர். சில இடங்களில் அது மிகை போல தோன்றினாலும் கூட நாம் மறந்து போய்க் கொண்டிருக்கும் பல  விஷயங்களை நினைவூட்டி நெகிழ வைத்துள்ளனர். சசிக்குமாருக்கு குழந்தை இல்லை என்பதால் அவருக்கு இரண்டாந்தாரம் கட்டி முடிக்க ஊரே கூடி வந்து பேசுகிறது. "வரன் பாருங்க, ஆனால் எனக்கு இல்லை, என் மனைவிக்கு.. அவ நல்லாருக்கா.. எனக்குத்தான் குறை இருக்கு" என்று கூறி சமூகத்தின் தலையில் நச்சென்று குட்டு வைக்கிறார் சசிக்குமார்..  எவ்வளவு பெரிய கருத்தை எதார்த்தமாக சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

கலையரசன் கேரக்டர் மூலம் பொள்ளாச்சி சம்பவத்தை சற்று தொட்டுச் சென்றுள்ளனர். ஆனால் அவரது காட்சிகள் படத்திற்கு பெரிய பலவீனம். அவரது கேரக்டரை வேறு விதமாக கொண்டு போயிருக்கலாம்.

படத்தில் ஆபாசக் காட்சிகள் இல்லை, கிராமத்துப் படமே என்றாலும் கூட டபுள் மீனிங் வசனம் இல்லை, ஜாதிச் சண்டை இல்லை... மிகையில்லாத காட்சிகள், இயல்பான கதையோட்டம்.. தேவையில்லாத எந்த செருகலும் இல்லாத அருமையான குடும்பப் படம்.. நாடகத்தனத்தை சற்று தவிர்த்திருந்தால்.. இன்னும் ரசித்திருக்கலாம். 

பார்க்கலாம்..!

Comments

Popular posts from this blog

எனது அடையாளம் எனது கைகளில்!

 எனது அடையாளம்  எனது கைகளில்! பிறர் செதுக்கிய சிலையல்ல நான் வலிகள் சுமந்து வழிகள் கடந்து நானே செதுக்கிக் கொள்ளும் சுயரூபம்! - யார் இட்ட கோடுகளும் என் எல்லைகளைத் தீர்மானிப்பதில்லை. ஊர் சொன்ன சொல்லுக்குள் என் உலகம் அடங்குவதில்லை. விழுந்த இடங்களே என் வெற்றியின் அஸ்திவாரம்! எழுந்த வேகமே என் சிறகுகளின் அடையாளம்! நேற்றைய தழும்புகள் இன்றைய பாடங்கள்... நாளை நான் யார் என்பதை நானே தீர்மானிப்பேன்!  என் வானம், என் சிறகு, என் பயணம், என் அடையாளம்! சுயபுத்திச் சூரியனில்  சுடர்விடும் தனித்தீ! கூட்டம் சொல்வது பாதையல்ல! நிழல்கள் தருவது வாழ்வல்ல! எரிக்கும் நெருப்பிலும்  எனக்கான சிம்மாசனத்தை  நானே செதுக்குவேன்!

முருகேசன் சார்..!

விக்கிபீடியாக்கள், சேட்(ஜிபிடி)டன்கள், ஜெமினி(கணேசன்கள்) வருவதற்கு முன்பு, நடமாடி வந்த ஒரு டிஜிட்டல் மூளைக்காரர். எந்த விவரம் கேட்டாலும் கண்ணை மூடி சில நொடி யோசித்து, கண்ணைத் திறக்காமலேயே கடகடவென அவரது வாய் உதிர்க்கும் தகவல்களைக் கேட்டு பயந்து போயிருக்கிறேன். "என்ன சுதா சாப்பிட்டீங்களா.. சோறு முக்கியம்.. சாப்பிடாம வேலை பார்க்காதீங்க.. ஏன்னா வேலையை ஆரம்பிச்சுட்டா சாப்பிட டைம் இருக்காது".. என்று அவருக்கே உரிய பாணியில் சிரித்தபடி கேட்டது இப்போதும் மலர்ந்த நினைவாக இருக்கிறது.. ஆனால் அவர் ஒழுங்காக சாப்பிட மாட்டார். வேலை வேலை வேலை.. இதைத் தவிர வேறு எதையுமே அறியாதவர் அவர்.  தனது வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியை சென்னையில் உள்ள சேவல் பண்ணையிலேயே (மேன்சன்) கழித்தவர். எனது ஆரம்ப கால பத்திரிகையாளர் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத மனிதர்களில் இவரும் ஒருவர். மாலைமுரசு அலுவலகத்தில் ஒரு வருடம் மட்டுமே பணியாற்றிய போதிலும் கூட இவர் ஏற்படுத்திய தாக்கம் இதோ இப்போது இந்த அஞ்சலியை எழுதும் வரையிலு்ம் கூட வீரியத்துடன் உலவிக் கொண்டுள்ளது. மெஷின்களிடம் வேலையைக் கொடுத்து விட்டு மூளையை தூக்கி மூலையில் போட்டு விட...

"தைரியம்தான் சார் என்னோட பலமே..".. உலாப் போகும் உணர்வுகள் (15)

ஒரு நீண்ட மருத்துவமனை வாசம். இதுவரை அனுபவித்திராத உணர்வுகள்.. இதுவரை கண்டிராத அனுபவங்கள். ஒரு சாதாரண நபராக இல்லாமல், எனது அனுபவங்களை நான் எல்லோருக்கும் பதிவு செய்ய முக்கியக் காரணம்.. சில விஷயங்களைச் சொல்லத்தான். அரசு மருத்துவமனைகள் மீது பலருக்கும் இன்னும் நம்பிக்கை இல்லை, பயம் இருக்கிறது. ஆனால் அத்தனையையும் பொய் என்று சொல்ல வைத்து விட்டது எனது இந்த மருத்துவமனை அனுபவம். மருந்து வாசனையே இல்லாத அரசு மருத்துவமனையை இப்போதுதான் பார்க்கிறேன். அத்தனை சுத்தம். அருமையான டாக்டர்கள்.. பரிவு காட்டும் செவிலியர்கள்.. தேவையில்லாமல் மருந்துகளைப் போட்டு கஷ்டப்படுத்துவதில்லை. தேவையில்லாமல் எந்த விஷயத்தையும் செய்வதில்லை. எல்லாவற்றிலும் நிதானம், பக்குவம் காட்டுகிறார்கள். . பல விஷயங்களை மனது அசை போட்டுப் பார்க்க இந்த அனுபவம் உதவியது. அனுபவங்கள்தான் நமக்கு ஆசான். அனுபவம் பெறாத மனிதன் என்னைப் பொறுத்தவரை அரை மனிதன்தான். நல்லதோ கெட்டதோ எதையும் உணர்ந்து தெளிந்தால்தான் ஒருவருக்கு முழுமை கிடைக்கும். எந்த அனுபவமாக இருந்தாலும் அதிலிருந்து பாடம் கற்பதும் கற்ற பாடத்திலிருந்து நம்மைத் சரி செய்து கொள்வதும்  மிக முக்...