Skip to main content

புடம் போட்ட "தங்கம்"... இந்த மேரி!

குப்பையில் கிடந்த தங்கத்தை எடுத்து போலீஸில் ஒப்படைத்து தான் அந்த தங்கத்தை விட பல மடங்கு உயர்ந்தவர் என்பதை நிரூபித்துள்ளார் மேரி என்ற பெண்மணி.

நேர்மைன்னா கிலோ என்ன விலை என்று கேட்கும் இக்காலத்தில், குறுக்குப் புத்தியுடன் மட்டுமே அலையும் மனிதர்கள் நிறைந்து விட்ட இந்தக் காலத்தில் பசும் பொன்னாக மிளிர்ந்து நிற்கிறார் திருவொற்றியூர் மேரி.

மேரி ஒரு தூய்மைப் பணியாளர். சென்னை திருவொற்றியூர் அண்ணாமலை நகர் பகுதியில் உள்ள ஒரு குப்பைத் தொட்டியில் துப்புறவுப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தபோது ஒரு கவர் கிடந்ததைக் கண்டார். அதைப் பார்த்தால் குப்பை போலத் தெரியவில்லை. இதனால் சந்தேகப்பட்டுப் பிரித்துப் பார்த்தால் அதில் தங்க நாணயம் இருந்துள்ளது.

உடனடியாக சற்றும் மனம் சலனப்படாமல் அந்த பாக்கெட்டுடன் காவல் நிலையத்திற்குப் போய் போலீஸாரிடம் இது குப்பையில் கிடந்தது என்று கொடுத்துள்ளார். அதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்ட போலீஸார், மேரியின் நியாயமான, நேர்மையான மனதைப் பாராட்டினர். பின்னர் விசாரணையில் அது கணேச ராமன் என்பவருக்குச் சொந்தமானது என்று தெரிய வந்து அவரிடம் ஒப்படைத்தனர்.

மேரிக்கு இப்போது பாராட்டுக்கள் குவிந்து வருகின்றன. தமிழ்நாடு அரசின் தலைமைச் செயலாளர் வெ. இறையன்பு தனது கையால் எழுதி மேரியைப் பாராட்டி நீண்டதொரு கடிதம் எழுதியுள்ளார். அதுவும் தனது கைப்பட கடிதத்தை வரைந்துள்ளார் இறையன்பு. ஆத்மார்த்தமான விஷயங்களை வெளிப்படுத்த நினைக்கும்போது அவர் தனது கைப்பட எழுதுவார் என்பது இங்கு குறிப்பிட வேண்டிய செய்தி.

இறையன்புவின் அந்த நெகிழ்ச்சி உரை...

அன்புள்ள மேரி அவர்களுக்கு

வணக்கம்

தேவையிருக்கும் இடத்தில் காணப்படும் தூய்மையே மகத்தானது.

குப்பையில் கிடந்த தங்கத்தைக் கண்டுபிடித்து

உரியவரிடம் ஒப்படைத்த உங்கள் நேர்மையின் காரணமாக

உங்களிடம் இருக்கும் நேர்மையான உள்ளத்தை

எங்களால் கண்டுபிடிக்க முடிந்தது


நீங்கள் தூய்மைப் பணியாளர் மட்டுமல்ல

தூய்மையான பணியாளர்


உங்கள் நேர்மைக்கு மனமார்ந்த பாராட்டுகள்.

குறுக்கு வழிகளெல்லாம் நேர்வழியைக் காட்டிலும் நீளமானவை

என்பதற்கு நீங்கள் சான்று'

வாழ்த்துகள்

அன்புடன்

வெ. இறையன்பு.

தங்கத்தை விட பரிசுத்தமானவராக மாறி நிற்கிறார் மேரி.. இன்று நாட்டுக்கு மேரி போன்றவர்கள்தான் அதிகம் தேவை.


Comments

Popular posts from this blog

எனது அடையாளம் எனது கைகளில்!

 எனது அடையாளம்  எனது கைகளில்! பிறர் செதுக்கிய சிலையல்ல நான் வலிகள் சுமந்து வழிகள் கடந்து நானே செதுக்கிக் கொள்ளும் சுயரூபம்! - யார் இட்ட கோடுகளும் என் எல்லைகளைத் தீர்மானிப்பதில்லை. ஊர் சொன்ன சொல்லுக்குள் என் உலகம் அடங்குவதில்லை. விழுந்த இடங்களே என் வெற்றியின் அஸ்திவாரம்! எழுந்த வேகமே என் சிறகுகளின் அடையாளம்! நேற்றைய தழும்புகள் இன்றைய பாடங்கள்... நாளை நான் யார் என்பதை நானே தீர்மானிப்பேன்!  என் வானம், என் சிறகு, என் பயணம், என் அடையாளம்! சுயபுத்திச் சூரியனில்  சுடர்விடும் தனித்தீ! கூட்டம் சொல்வது பாதையல்ல! நிழல்கள் தருவது வாழ்வல்ல! எரிக்கும் நெருப்பிலும்  எனக்கான சிம்மாசனத்தை  நானே செதுக்குவேன்!

முருகேசன் சார்..!

விக்கிபீடியாக்கள், சேட்(ஜிபிடி)டன்கள், ஜெமினி(கணேசன்கள்) வருவதற்கு முன்பு, நடமாடி வந்த ஒரு டிஜிட்டல் மூளைக்காரர். எந்த விவரம் கேட்டாலும் கண்ணை மூடி சில நொடி யோசித்து, கண்ணைத் திறக்காமலேயே கடகடவென அவரது வாய் உதிர்க்கும் தகவல்களைக் கேட்டு பயந்து போயிருக்கிறேன். "என்ன சுதா சாப்பிட்டீங்களா.. சோறு முக்கியம்.. சாப்பிடாம வேலை பார்க்காதீங்க.. ஏன்னா வேலையை ஆரம்பிச்சுட்டா சாப்பிட டைம் இருக்காது".. என்று அவருக்கே உரிய பாணியில் சிரித்தபடி கேட்டது இப்போதும் மலர்ந்த நினைவாக இருக்கிறது.. ஆனால் அவர் ஒழுங்காக சாப்பிட மாட்டார். வேலை வேலை வேலை.. இதைத் தவிர வேறு எதையுமே அறியாதவர் அவர்.  தனது வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியை சென்னையில் உள்ள சேவல் பண்ணையிலேயே (மேன்சன்) கழித்தவர். எனது ஆரம்ப கால பத்திரிகையாளர் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத மனிதர்களில் இவரும் ஒருவர். மாலைமுரசு அலுவலகத்தில் ஒரு வருடம் மட்டுமே பணியாற்றிய போதிலும் கூட இவர் ஏற்படுத்திய தாக்கம் இதோ இப்போது இந்த அஞ்சலியை எழுதும் வரையிலு்ம் கூட வீரியத்துடன் உலவிக் கொண்டுள்ளது. மெஷின்களிடம் வேலையைக் கொடுத்து விட்டு மூளையை தூக்கி மூலையில் போட்டு விட...

"தைரியம்தான் சார் என்னோட பலமே..".. உலாப் போகும் உணர்வுகள் (15)

ஒரு நீண்ட மருத்துவமனை வாசம். இதுவரை அனுபவித்திராத உணர்வுகள்.. இதுவரை கண்டிராத அனுபவங்கள். ஒரு சாதாரண நபராக இல்லாமல், எனது அனுபவங்களை நான் எல்லோருக்கும் பதிவு செய்ய முக்கியக் காரணம்.. சில விஷயங்களைச் சொல்லத்தான். அரசு மருத்துவமனைகள் மீது பலருக்கும் இன்னும் நம்பிக்கை இல்லை, பயம் இருக்கிறது. ஆனால் அத்தனையையும் பொய் என்று சொல்ல வைத்து விட்டது எனது இந்த மருத்துவமனை அனுபவம். மருந்து வாசனையே இல்லாத அரசு மருத்துவமனையை இப்போதுதான் பார்க்கிறேன். அத்தனை சுத்தம். அருமையான டாக்டர்கள்.. பரிவு காட்டும் செவிலியர்கள்.. தேவையில்லாமல் மருந்துகளைப் போட்டு கஷ்டப்படுத்துவதில்லை. தேவையில்லாமல் எந்த விஷயத்தையும் செய்வதில்லை. எல்லாவற்றிலும் நிதானம், பக்குவம் காட்டுகிறார்கள். . பல விஷயங்களை மனது அசை போட்டுப் பார்க்க இந்த அனுபவம் உதவியது. அனுபவங்கள்தான் நமக்கு ஆசான். அனுபவம் பெறாத மனிதன் என்னைப் பொறுத்தவரை அரை மனிதன்தான். நல்லதோ கெட்டதோ எதையும் உணர்ந்து தெளிந்தால்தான் ஒருவருக்கு முழுமை கிடைக்கும். எந்த அனுபவமாக இருந்தாலும் அதிலிருந்து பாடம் கற்பதும் கற்ற பாடத்திலிருந்து நம்மைத் சரி செய்து கொள்வதும்  மிக முக்...